Werken en moeder zijn, een hele klus!

werken en moeder zijn is een hele klus

Hoe doe jij dat, er voor je kind zijn terwijl je het druk hebt? Je kind bieden wat hij nodig heeft terwijl het soms eigenlijk als teveel voelt? Voel jij je schuldig wanneer je meer tijd wilt om jezelf te ontwikkelen, of meer tijd wilt voor je partner of je vriendinnen? Is deze strijd tussen jezelf, je kind, je werk en je vrienden jou bekend? En gaat die je niet altijd in je koude kleren zitten? Wij vertellen je waar dit vandaan komt en wat je eraan kunt doen.

Moeders

De maatschappij vraagt steeds meer van ons, iets waar we als vrouw op dit moment misschien niet altijd even blij mee zijn. Het is tegenstrijdig met wat onze moeders ons geleerd hebben, en daarom wellicht ook zo ingewikkeld.

Vroeger was het vanzelfsprekend dat je als moeder bij de kinderen zou zijn, je kreeg immers eervol ontslag als je trouwde. Tot in 1956 was je zelfs handelingsonbekwaam als vrouw. In 1980 kwam de wet gelijke behandeling mannen en vrouwen en werd het steeds meer vanzelfsprekend dat je als vrouw bleef werken als je net moeder was geworden. ‘Onze moeders’ hebben hard gevochten voor gelijke rechten en waren erbij toen de eerste crèches werden opgericht: vrouwen kunnen carrière maken, zichzelf ontplooien, en financieel onafhankelijk zijn. En ken je de slogan nog, eind jaren ’80? ‘Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.’ Wat een winst voor de vrouw!

En dus deed onze generatie, geboren vanaf zo ongeveer midden jaren ’70 dat massaal: studeren, werken, jezelf ontwikkelen, jezelf ontplooien, sociaal leven opbouwen. Kinderen krijgen en moeder worden paste niet binnen dat plaatje. Het was tijd voor de vrouw. Kinderen kwamen wel een keer en als ze kwamen, vaak pas op latere leeftijd. En dan was er gelukkig het systeem van de kinderopvang waardoor we minimaal uit de running hoefden te zijn. Vier weken voor de bevalling stoppen met werken en twaalf weken erna weer aan de slag. Om vervolgens verder te gaan met werk, jezelf ontwikkelen en daarnaast ook een goede moeder zijn.

 

Schuldgevoel

Met de gelijkheid van de vrouw, het recht om te werken, is er ook gekomen dat je vanuit je hart kunt gaan leven. De vrouw is steeds meer gaan doen wat vanbinnen in haar hart spreekt.

Daarmee komen we wel bij het naar ons idee meest besproken dilemma voor moeders:

Hoe volg ik mijn hart, sta ik in mijn eigen kracht en kan ik er tegelijkertijd voor mijn kinderen zijn?

Als vrouw ben je inmiddels veel meer dan moeder alleen. Je bent in de eerste plaats jezelf, maar dat lijken we soms te vergeten. De andere rollen zoals partner, dochter, zus misschien, werknemer of ondernemer en moeder nemen een grote plaats in. We willen alles, lijkt het wel: ruimte geven aan de vrouw in onszelf, een goede moeder zijn, partner, tijd met onze vrienden, dagjes sauna en er zijn voor onze kinderen. En dat gaat wringen.

Hoe doe jij dat? Kun je keuzes maken in het belang van je kind of doe je alles maar half, steven je op een burn-out af omdat het allemaal zo wringt, omdat je er zelf steeds zo bij inschiet?

 

Een veilige hechting geeft jou als moeder ruimte om er voor jezelf te zijn.

Door te zorgen voor een veilige basis, een gezonde hechting, kun je er voor jezelf zijn en je tegelijkertijd verbinden met je kind, zonder dus dat het gaat wringen. Het leggen van deze basis begint al ver voor de geboorte.

Sleutelwoorden in de eerste jaren van het leven van een kind zijn: veiligheid, geborgenheid, betrouwbaarheid, aanwezigheid. Het kind wil ervaren dat er iemand is die voor hem zorgt, dat er iemand is die hem ziet, hoort, begrijpt. Een constante factor in zijn leven, waar hij blind op kan vertrouwen. De wereld is nog zo onbekend en nieuw voor een kind, als daar een traumatische geboorte aan vooraf is gegaan, is het voor een kind helemaal nodig dat jij zijn veilige baken bent.

 

Aanwezig zijn

Als ouder kun je het verschil maken voor je kind door aanwezig, sensitief en responsief te zijn, letterlijk aanvoelen wat je kind nodig heeft. Wanneer het je lukt je kind te zien en te horen, te geven wat het nodig heeft, groeit het veilig op. Veilige hechting draagt bij aan het worden van een stabiele volwassene.

Maar hoe zit dat dan met de werkende vrouw en moeder, waar zo hard voor gestreden is? Het feit dat het geaccepteerd is in onze maatschappij en dat werkgevers erop rekenen dat een ouder na drie maanden weer aan het werk gaat en haar kind meerdere dagen naar de opvang brengt, wil niet zeggen dat dat in het belang van het kind is. En zo snel aan de slag is ook niet altijd in het belang van de moeder zelf, dat vraagt ook van de moeder om wel heel snel haar kind los te laten.

 

Veilig gehecht

Moet je dan thuismoeder gaan worden? Nee, dat hoeft niet per se. Wanneer een kind goed en veilig gehecht is, kan het heel goed hanteren wanneer een moeder er af en toe niet is. Onderstaande pijlers zijn belangrijk voor een goede balans tussen werken en moederschap:

  • stabiele opvang die zowel voor jou als je kind veilig voelt. Met stabiel bedoelen we niet te veel wisselende verzorgers, een aantal (max 3) stabiele verzorgers die gedurende lange tijd (meerdere jaren, liefst langer en nog liever blijvend) in het leven van je kind zijn.
  • Wees emotioneel betrouwbaar voor je kind. Wanneer jij je emoties goed kunt hanteren en verwoorden ben je een veilige basis voor je kind wanneer hij je nodig heeft.
  • Merk je kind op in zijn behoeften, wat heeft het nu nodig om zich goed en veilig te voelen?

Dit levert je een veilige hechting op met je kind. Werken hoeft niet per definitie een probleem te vormen om een band op te bouwen. Zelfs even tijdelijk wat meer moeten werken hoeft – als jullie stevige band er eenmaal is – dan ook geen probleem te zijn.

 

Keuzes maken vanuit je hart in het belang van je kind is ook in het belang van jezelf.

Het wringen ontstaat doordat ons eigen belang in het gedrang komt. Je wordt voor je gevoel gedwongen keuzes te maken die voorbijgaan aan je eigen verlangens.

Deze keuzes maken wordt makkelijker als je het aandurft om de keuze waar je voor staat (nieuwe baan, verhuizen, weekend met vriendinnen weg, een week meditatiecursus op Ibiza, scheiden) vanuit je kind te bekijken en zijn behoeftes. Wat heeft jouw kind nu nodig om zich veilig en goed te voelen en zelfvertrouwen te kunnen opbouwen? En durf je het aan om te kijken wat het effect zou zijn van een eigen keuze op je kind? Dat kan soms even heel pijnlijk zijn. Welke keuze maak je dan?

En kun je dat wat je nu wilt doen, ook over een paar jaar doen? Als je kinderen krijgt, wil dat niet zeggen dat je nooit meer iets voor jezelf kunt doen. Ook niet dat je je nooit in je droombaan zal kunnen storten. Durf je je eigen verlangens tijdelijk uit te stellen, je vriendinnen te laten wachten tot je meegaat op die meditatie reis naar Ibiza?

Durf je de strijd met jezelf aan die dat oplevert? Wanneer je merkt dat het vinden van de balans tussen wat goed is voor je kind en voor jouzelf spanning oplevert, dan is het helpend voor jezelf om te kijken waar dit vandaan komt. Je lost een probleem namelijk nooit op het niveau op waarop het ontstaat, maar altijd de diepere laag eronder. Wil je weten wat je kunt doen om deze strijd op te lossen voor jezelf en je kind, dat je vanuit rust kunt werken, er voor je kind en er voor jezelf zijn? Lees dan ons volgende artikel.

Nadine Carter & Joriene de Vos

Deze berichten vind je vast ook leuk

Geen reactie’s

Laat een bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.