Wanneer stress op het kerstmenu staat

Uit onderzoek is gebleken dat de meeste mensen scheiden in Januari.

Een huwelijk schijnt Kerst dus minder goed te overleven.

En jullie? Staat de ruzie van vorig jaar Kerst je nog op je netvlies? Voel je je nu al gespannen of het dit jaar wel goed zal gaan? Bang voor weer ruzie, een eenzaam en verdrietig gevoel?

Meer dan anders laat de Kerst dus pijnlijk zien wat er daadwerkelijk aan de hand is in een relatie.

 ‘Als het zo moet dan ga ik niet meer mee naar je familie!’

Het is 1eKerstdag, vlak voor vertrek naar het jaarlijkse familiediner bij je ouders (waar je tegenop ziet want zo goed is de relatie met je ouders niet). De ruzie van vorig jaar voordat jullie vertrokken herinner je je nog levendig, maar je doet je uiterste best het vandaag te voorkomen. Je zet alles op alles om straks wel die verbinding te voelen met je partner en kinderen als je bij je ouders aan tafel zit.

Je bent alleen zo doodmoe de vakantie ingegaan van alle knutselwerkjes en gerechtjes die voor het kerstdiner op school gemaakt moesten worden, het afkrijgen van je eigen werk, het op tijd op school krijgen van je middelbare schoolkind want ook bij hem was het al op en dan ook nog die netwerkborrels waar je bij hoorde te zijn en je braaf naar toe bent gegaan.

Oh ja en dan moest jij nog alle boodschappen doen, want je partner had een deadline waar hij niet onderuit kon komen, het was nog maar de vraag of hij het zou afkrijgen voor de Kerst. En je jongste werd ziek de 2edag van de vakantie, dat kon er ook nog wel bij.

Thuis loopt de spanning inmiddels op. Je showt je nieuwe jurk en wanneer je lief dan niet precies het juiste zegt barst bij jou de bom. In tranen gil je: ‘Je bent er ook nooit voor me, ik sta er altijd alleen voor!’ En hij sneert terug: ’Het is ook altijd hetzelfde gezeik met jou als we naar je familie gaan! Als het zo moet, dan ga ik niet mee! Dan vier ik liever Kerst zonder jou!’.

De kinderen staan erbij en kijken ernaar.

Beteuterd, verdrietig.

Je voelt een steek van pijn en verdriet door je lijf trekken en je weet even niet meer hoe je nu je gezin nog gezellig bij je ouders aan tafel krijgt. Je weet niet meer hoe je het samen nog fijn kunt hebben de rest van de dag.

Is dit herkenbaar?

Zijn er spanningen tussen jullie? Hebben jullie vaker ruzie en voel je dat je er alleen voor staat? Bereiken jullie elkaar al een tijdje niet meer echt? Hoop je dat de Kerst jullie nu een keer wel wat dichter bij elkaar zal brengen?

Begrijp je gewoon niet hoe het steeds weer mis kan gaan? En wil jij helemaal niet 2 januari aan de telefoon hangen met een echtscheidingsconsulent? Wil je het deze keer goed overleven met elkaar? Dan is het nodig dat je eerst begrijpt wat er precies gebeurt met Kerst.

Kerst is een uitvergrote weerspiegeling van hoe het normaal gaat.

We willen zo graag dat Kerst gezellig is, we willen voelen dat we in verbinding zijn. En wanneer je relatie maar een beetje wankelt, of onder druk staat omdat het hebben van kinderen op zich al een uitdaging is, dan is Kerst eerder een druppel die de emmer doet overlopen dan een lapmiddel.

Wat we vaak vergeten  is dat Kerst een uitvergroting is van hoe het normaal gaat. Het is een soort eenpansgerecht in een snelkookpan. Alles komt bij elkaar en het wordt in een rap tempo duidelijk wat er speelt.

Het is juist de vrije tijd die we met elkaar hebben, waarvan we hopen dat die wonderen doet, die pijnlijk naar boven haalt wat er werkelijk speelt. Het samenzijn waar we naar verlangen legt juist bloot wat er niet goed gaat.

Tel daarbij op dat het kerstdiner met je familie eerder een uitdaging is dan een fijn moment van samenzijn waarbij je jezelf kan zijn en dan je hebt alle ingrediënten voor een klein rampscenario. Een scenario van ruzie, nog meer afstand van elkaar en verdriet. Die je maar weer inslikt want morgen is het 2ekerstdag bij je schoonfamilie.

Wil jij een ander scenario voor de komende Kerst?

Dan is het eerst tijd voor een pijnlijk besef.

Het ligt niet aan de Kerst.

Of aan hoe je ouders steeds weer reageren, al is het nog zo niet fijn wat ze doen.

Het ligt aan jou.

Aan hoe jullie relatie op dit moment loopt.

Ik weet dat dit hard binnenkomt. Juist omdat je zo je best doet en het zo graag anders wilt.

Het is alleen echt zo. En weet je, juist doordat het aan jouzelf en jullie samen ligt, kun je het ook gaan oplossen.

Het kan echt anders!

Mogelijk dat het wat teveel is gevraagd om volgende week al een fijne Kerst te hebben met elkaar wanneer het bovenstaande helemaal over jou lijkt te gaan.

Maar goed inzicht is het halve werk.

‘Je lost een probleem nooit op op het niveau waarop het ontstaat maar altijd op de diepere laag eronder’.

Een fijne Kerst begint dus bij jezelf.

Een klein onderzoekje vooraf aan deze kerst is de moeite waard om misschien wat scherpe kantjes eraf te halen. Ik stel je dan ook graag de volgende vragen.

  • Hoe zit jij in je vel?
  • Waar loop je tegenaan?
  • Wat maakt dat het tussen jullie samen niet fijn is?
  • Weet je misschien al waar het vandaan komt dat je reageert zoals je reageert, en voelt wat je voelt?
  • Weet je welke patronen er bij jouzelf steeds weer terugkeren?

De oplossing ligt op de diepere laag van jullie verbinding, jouw eigen patronen die je blokkeren jezelf te kunnen zijn, te verbinden met je partner en je kinderen.

De antwoorden op deze vragen geven je inzicht in waarom het steeds mis gaat. En onder deze antwoorden zit een klein gekwetst kind verborgen, jouw oude pijn, jouw kleine innerlijke kind. Pak haar of hem maar even vast. Dat zal het voor nu even verzachten.

Ik wens jullie datgene dat jullie nodig hebben voor de komende feestdagen en het nieuwe jaar.

Laat je me weten hoe je Kerst is verlopen?

Warme groet, Nadine

Deze berichten vind je vast ook leuk

Geen reactie’s

Laat een bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.