Droomleven, geen doel maar een staat van zijn

Irene de Vries, van Your Dreamlife, vroeg mij wat mijn droomleven was, hoe ik dat leef. Dat vond ik een bijzonder vraag om over na te denken. Leef ik mijn droomleven wel? Wat was mijn droom vroeger, is dat nog hetzelfde als nu? In dit artikel geef ik je graag mee hoe ik tegen een droomleven aan kijk. Ik geef je graag mee hoe ik in het leven sta. Een artikel over loslaten en gelukkig zijn. En hoe je daar komt.

Als je me een paar jaar geleden gevraagd zou hebben wat mijn droom was, dan had ik geantwoord dat ik in een mooi en groot huis zou willen wonen, 2 kinderen wilde hebben, luxe om van te genieten, een goed lopend bedrijf. Mijn droom was onze kinderen ruim op te laten groeien, zowel als woonplek als wat we ze konden geven. Ik zou veel op vakantie gaan met mijn gezin.

Het leven had echter iets anders voor me in petto. Net als mijn ware ik.

Ik ben nu niet meer diegene die ik was, ik ben niet meer de vrouw van de ‘luxe droom’. Zij was een angstige vrouw, wel liefdevol en zeker gepassioneerd, maar angstig. Ik kon niet echt verbinden met mijn diepste kern, met mezelf, en dus ook niet met de mensen om me heen. Angst laat je leven op verwachtingen, overtuigingen en controle. Het maakt dat je niet ziet wat er is, alleen wat je wilt en niet hebt. Mijn droomleven bereiken werd een gevecht wat ik niet kon winnen en me destijds verdrietig maakte. Het maakte me soms tot een niet zo prettig mens om mee om te gaan, zowel voor mezelf als anderen.

Maar ik ben sterk, ik ben een vechter, en mijn ware ik had andere plannen. Die wilde gezien worden.

Gaandeweg in mijn leven, zag ik dat ik door de dingen in het leven die op ons afkwamen en die we zelf creëerden (alleen dat besefte ik toen nog niet), ik mijn droom niet kon gaan realiseren. Er kwam geen 2e kindje, verhuizen naar een groter huis met tuin of bij een bos ligt nog steeds niet binnen onze mogelijkheden op dit moment, en vakanties zoals ik droomde zitten er ook nog niet in. Dat was niet gemakkelijk om te accepteren en omdat ik dus een vechter ben, geef ik niet op. Er kwam dan ook een tijd van vechten, mijn droomleven werd een leven ‘ik heb niet wat ik wil’. En dat kostte me heel veel energie.

Ergens in dit gevecht, klopte mijn ware ik op de deur. Zachtjes, maar hoorbaar. Voelbaar. Ze wilde gezien worden. Ik stond voor de keus: blijf ik vechten tegen wat er nu is, wat ik niet wil, of ga ik waarderen wat er is? Kies ik voor angst, of kies ik voor de liefde? Je kunt op 2 manieren vechten. Vechten vanuit angst, of vechten voor liefde. Bij de laatste kun je je afvragen of het dan nog vechten heet. Ik heb gekozen voor liefde, mijn angst achter me te gaan laten. Dat was niet gemakkelijk, voor mij was het een proces van jaren.

Maar wat heeft me dat opgeleverd! Nee, nog geen droomhuis, geen verre vakanties, geen letterlijke rijkdom, nee dat niet. Maar kiezen voor de liefde bekent stoppen met leven vanuit angst. En dan ligt de hele wereld voor je open. Kan er alles ontstaan wat er mogelijk is. Dit gaat over overgave aan het leven, acceptatie van wat er is. En dat geeft vrijheid, rust en ruimte voor liefde. Mijn droomleven is dus een leven dat gaat over verbinding met jezelf. Van daaruit kun je de hele wereld aan.

Nu ben ik een vrouw die heel dicht in verbinding is met zichzelf. In verbinding met anderen. Kan geven, onvoorwaardelijk, een vrouw zonder angst. Een vrouw die wanneer het even mis gaat, zichzelf niet boos toespreekt, maar openstaat voor wat anderen teruggeven. Dat is niet altijd even gemakkelijk, en ja, ik ben ook echt wel eens boos, verdrietig en onredelijk, dit soort momenten horen bij het leven. Het gaat er alleen om hoe je het hanteert, hoe je naar deze momenten in het leven kijkt. Durf je je fouten toe te geven? Zodat je kan groeien?

Ik wil groeien. Leren van het leven. Omdat ik ergens diep van binnen voel dat het gaat zoals het voor jou hoort te gaan.

Dit is dus mijn droomleven. Samen met mijn kleine gezinnetje waar ik heel dankbaar voor ben. Met de mensen om me heen die me heel dierbaar zijn, leef ik het leven zoals het is op dit moment. Er is liefde, er zijn fijne momenten, gave spontane dingen, zorgen, ruzies, problemen af en toe, gezelligheid, ontroering en soms ook onzekerheden. Maar door de wijze waarop ik het leven aankijk, omga met de dingen die er zijn (vanuit eigen verantwoording, acceptatie en erkenning) zijn de moeilijke momenten geen diepe dalen meer waar ik in blijf. Het zijn de momenten van inzicht om juist verder te groeien.

Samen gelukkig zijn, het beste voor elkaar willen, het beste uit de ander halen, met behoud van je eigen autonomie, er zijn voor de ander en jezelf, dat is voor mij geluk. Open staan voor wat er komt, leven vanuit je hart. Onvoorwaardelijke liefde, voor jezelf en voor de ander.

Wie weet waar we laten wonen, waar we naar toe gaan reizen. Het geeft me zo’n vrijheid dat ik kan accepteren nu wat er is. Ik ben blij met mijn gezien, wie ik ben, met wat ik doe. Want ook dat doe ik vanuit mijn hart. Ik heb een praktijk waarin ik ouders begeleid die zich zorgen maken over hun kind. Ik help hen de oorsprong van het gedrag te ontdekken waardoor ze als vanzelf anders gaan reageren op hun kind. Ik help ze zodat ze in hun eigen kracht komen en hun kind daardoor weer lekker in zijn of haar vel zit. Dit doe ik met heel mijn hart. En nu ik dit besef, dat je droomleven een manier van leven is en niet een product onder aan de eindstreep, komt er langzaam beweging in de richting van ons verlangen. Ik kan het de tijd geven, vertrouwen op mijn hart en ons teamwork, van mijn man en mij. Ook hem ben ik dankbaar voor wie hij is, voor de steun die ik van hem krijg, we groeien samen.

En ja, als ik deze inzichten eerder had gekregen, dan had ik eerder op deze manier kunnen gaan leven en hadden we wellicht eerder bereikt wat we wilden bereiken. Maar als ik dat eerder had gekund, dan had ik dat wel gedaan. Ik vergeef mezelf, waardeer mezelf in wie ik ben en waar ik sta en ga er vol voor. Vanuit liefde. En jeetje, wat kun je dan meer aan en bereik je meer dan vanuit angst.

Laat maar komen, de dingen waar ik naar verlang. Ik doe wat ik kan vanuit mijn hart, dat doe ik met liefde en plezier en het eindresultaat kan misschien wel eens mooier zijn dan mijn grootste dromen. Ik laat me verrassen.

Deze berichten vind je vast ook leuk

Geen reactie’s

Laat een bericht achter