Wat je aandacht geeft groeit!

In België is het zeer gebruikelijk dat moeders fulltime werken. Die vanzelfsprekendheid kennen wij hier niet. Wij willen werken én moeder zijn. Parttime werken én zorgen voor onze kinderen: dé ideale combi. Denken we…..

‘Mama, ben je nu al weer aan het werk?!

Een gewone doordeweekse middag: je hebt je werk niet helemaal afgekregen omdat het te druk was, extra telefoontje gekregen, het gesprek liep uit, meer e-mails dan verwacht, te veel gepland….kortom: je werk gaat weer mee naar huis. Vliegend en buiten adem sta je nog nét op tijd aan de schoolpoort. Jullie komen thuis, je neemt net tijd genoeg om samen te eten of iets te drinken (‘want ik moet nog zoveel doen!’)  en je wilt eigenlijk snel aan de slag (‘anders wordt het vanavond wéér zo laat, oh, wacht even ik zou gaan sporten…..’). Om je heen wordt druk gespeeld (want natuurlijk wilde je kind juist vandaag afspreken bij jou thuis) en jij probeert te werken, wat niet lukt. En dat beloofde spelletje lukt ook niet meer, want je moet nog koken. Herkenbaar?

Uiteindelijk ben je aan het einde van de middag niet heel blij met zijn allen: te weinig aandacht gehad voor zowel kind als werk, eten te laat klaar en dat zijn niet de beste ingrediënten om vervolgens het spitsuur goed door te komen. Je baalt. Je wilt dit anders doen.

En nu even niet!

Wat als je nu eens wel je werk aan de kant legt? Wat als je nu eens wel gaat spelen, lanterfanten en genieten van wat de middag met je kinderen je brengt, al is het maar eventjes? Wat als je nou eens even een keertje lekker uitrust en niks doet? Hoe zou je je dan voelen? Misschien bekruipt er  je nu een paniek: ’Help nee, dat kan echt niet! Wanneer moet ik dat dan allemaal doen?!’. Stel jezelf dan eens de volgende vraag: ‘Wat is het ergste wat er kan gebeuren als je nu je  werk niet afmaakt?’. Vervolgens  stel je jezelf de 4 vragen van Byron Katie*:

Bijvoorbeeld: Het ergste wat er kan gebeuren als je je werk nu niet afmaakt is dat de klant de offerte intrekt, je collega in de problemen komt, je baas je op het matje roept, je salarisverhoging niet door zal gaan……

En dan de 4 vragen:

  1. Is het waar? (Waarschijnlijk weet je het antwoord al.)
  2. Kun je absoluut zeker weten dat het waar is? (Heeft iemand dat tegen je gezegd? Heeft de klant dit vooraf gemeld? Staat het op papier? In je contract?)
  3. Hoe reageer je, wat gebeurt er, wanneer je die gedachte gelooft? (Ga je bijvoorbeeld langer door, harder werken etc.?)
  4. Wie zou je zijn zonder de gedachte? (Hoe reageer je als je niet denkt dat je collega in de problemen komt? Ontstaat er dan rust?)

Vervolgens draai je de gedachte die je als antwoord gaf op de vraag ‘Wat is het ergste dat er kan gebeuren?’ om. Bijvoorbeeld: De klant trekt de offerte niet in, zal hooguit vragen waar het blijft en ik zal hem aangeven wanneer dat is.’

De antwoorden op deze vragen zijn heel verhelderend en maken dat je weer verder kunt, je kunt even loslaten, je neemt afstand van je denken en kunt je aandacht gaan verleggen. En dan, wanneer je dit gedaan hebt, zie je jezelf vast, als het moment daar is, ineens je werk aan de kant leggen (en dan nu met een fijn gevoel en geen schuldgevoel!) en een spelletje spelen met je kind, samen tv kijken… verzin het maar. Je spitsuur is ineens meer relaxed en het eten zal er een stuk lekkerder door smaken! Probeer het maar eens uit!

Voor alles is een juiste tijd en plaats en probeer te genieten van wat je doet op het moment dat je het doet. Niet gemakkelijk, maar het leven is soms één grote les!

‘Alles wat je aandacht geeft groeit’. Succeservaringen delen mag, kom maar op!

Warme groet Nadine

* Uitgebreidere informatie en The Work van  Byron Katie: http://growingmindfulness.nl/vier-vragen-die-je-leven-veranderen

Deze berichten vind je vast ook leuk

Reactie’s (2)

  • dooresther 4 jaar geleden Antwoord

    Grappig, mijn vriend vraagt mij namelijk heel vaak wat het ergste is dat kan gebeuren. Hij zet me met die vraag weer even terug op aarde. Ik kom vanuit mijn hoofd weer even terug bij mijn gevoel, mijn binnenste en dan ziet alles er ineens heel anders uit 😉 Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat kinderen al op jonge leeftijd leren hoe ze bij hun eigen binnenste kunnen blijven.

  • Nadine Carter 4 jaar geleden Antwoord

    Precies Esther! En als wij dat dan eerst doen, dan doen zij ons vanzelf na!

Laat een bericht achter