Zo moeder, zo kind

Ik zie ik zie wat jij niet ziet

Ik voel ik voel wat jij niet toont

Ik draag ik draag wat jij niet kan

 

Wat zag jij vroeger bij je moeder wat zij niet zag? Wat voelde jij allemaal? Hoeveel droeg jij wat niet van jou was? En doe je dat nu misschien nog steeds?

Wellicht draag je niet meer de dingen van je moeder, maar van andere mensen om je heen die je dierbaar zijn? Omdat je zo gewend bent om voor de ander te zorgen?

In dit artikel, gepubliceerd op inspirerend leven, vertel ik je wat de ongeschreven taak is van een kind en waarom een kind altijd op zijn eigen manier ervoor zal willen zorgen dat het goed gaat met zijn vader en moeder. Wanneer dit een last wordt voor een kind ontstaat er een voorwaardelijke vorm van liefde. Vanuit voorwaardelijk liefde is het heel moeilijk om zuiver te verbinden later als volwassene, met je partner of je eigen kind. In dit artikel leg ik uit hoe je, wanneer je een voorwaardelijk vorm van liefde hebt gekend, kunt groeien naar onvoorwaardelijke liefde.

Lees het artikel hier. 

Deze berichten vind je vast ook leuk

Geen reactie’s

Laat een bericht achter