Mijn kind mag alles meemaken, maar niet dat!

Hoe inzicht in je eigen pijn je kan helpen in de opvoeding

“Voor mijn kinderen doe ik álles!” Wel eens gehoord of zelf gezegd? We doen ons best voor onze kinderen en dat verdienen ze ook, gewoon omdat ze kind zijn en mogen spelen en leren. Maar wat als we merken dat we net iets teveel ons best doen? Wat als we merken dat ons kind iets meemaakt wat we nou nét hadden willen voorkomen?

Dit artikel geeft je inzicht voor wie je zo je best doet…en of het wel voor de juiste persoon is. Dat laat ik je zien via jouw (opvoed-) gedrag naar je kind toe.

Als de pijn van je kind jou raakt

Je merkt dat je kind ergens moeite mee heeft. Bijvoorbeeld met luisteren, stil zitten, omgaan met plagen of pesten, rustig zijn als het nodig is. Misschien is hij veel boos of juist angstig of verdrietig. Je kind kan moeite hebben met afspreken of samen spelen. Iets vragen in de klas of aan de juf kan ook moeilijk zijn…. vul maar in voor jezelf. Dat is vervelend, je wilt immers dat het goed gaat met je kind, dat hij mee kan in de klas, goed in de groep ligt. Gezellig en fijn kan samenspelen, uitgenodigd wordt etc.

En dan ga je helpen. Natuurlijk, een kind heeft zijn ouders nodig, om dit uiteindelijk zelf te kunnen doen. Dat is logisch.

Maar wat gebeurt er als het jezelf raakt?

Als de pijn of het verdriet van je kind jou écht zo’n pijn doet van binnen dat het recht door je moeder- of vaderhart snijdt? Dan gaan we vaak, zonder dat we het in de gaten hebben, een tandje harder lopen en net wat meer ons best doen. Het loslaten van je kind wordt dan moeilijk, want de gedachte is wellicht: Als ik in de buurt ben kan ik sneller pijn en verdriet voorkomen. Is dit herkenbaar?

 

Vraag je je af waarom dat gebeurt?

Lees dan het hele artikel hier op vrouw en passie

__________________________________________________________________________________________________

foto licentie

Deze berichten vind je vast ook leuk

Geen reactie’s

Laat een bericht achter